Sahte Bahaneler…
Sahte Bahaneler…
Ey hayat, sahtelikte üstüne yok,
Yaşanan onca olaylar var, ardı gelmeyen
Onca hissedilenler, yarım kalmış duygular
Üstüne üstelik ömre sığmayan, zaman falçata izleri…
Gerçekliliğin özü kıtlıktır,
Öyle ki evrensel, ezeli ve ebedi bir eksiklik
Dahası da var, kimseye yetmeyen
Yeterli besin, yeterli aşk, yeterli adalet yok
Ve keza zaman da asla yetmeyecek…
Her şey Heidegger’in söylemindeki gibi,
“Zaman varoluşun temel kategorisidir.”
Fakat o da diğerleri gibi sahte;
Bul ki yaşayasın, yakalaya bilirsen utarsın
Tuttuğunu sandığında öldüğün gibi…
Aslında, asimile etme çabasıdır yaşam,
Öyle sahici görünen, öyle derinden yaralar açan
Sonra koca mana, travma ve acılarla doldurulan
Dolduğu sanılan…
Hepsi sahte bahaneler,
Hepsi bir kurgunun sonuç cümlesinin aranan, “olasılığı”
Olasılığı diyorum çünkü;
Kimsenin sonunu bilmediği, kimsenin ardını göremediği
Herkes bu yaşamda eşsiz bir varlıksa…
“Ki” öyle olmalı dediğimiz, düşünceleri de;
Eşsiz olmalı, Nadide ve özgür
Fakat öyle değil işte;
Bir kurgunun neden ve sebep ilişkisinin koynunda devinecek
Ve olasılıkların bir sonucunu verecek
“SEN ise” anlam yükleyeceksin “SAHTE” sence olan…
Mehmet Aydemir 03.07.2025 SAAT: 06:51