Öteden Beri…

Öteden Beri…

Elli beşine gelmişsin… Bir bakmışsın, hayat geçip gitmiş. İnsan çok şeyi başardığını sanır; Bir düş kırıklığı mı dersin, Yoksa sessiz bir kabulleniş mi?

Koca yaşanmışlıklar var geride, En alasından bir yaşam mücadelesi… Ama gürültüsüz.

Artıları kadar eksileri de olacak elbet; Kimi zaman bir tebessüm olur, Kimi zamansa alır seni, Adını koyamadığın bir yolculuğa çıkarır.

Ama içindeki o ses… Susmaz. Ne kadar susturmaya çalışsan da Haykırmaya devam eder.

“Tabii…” dediğini duyar gibiyim.

Evet, tabii. Çünkü o, senden önce de vardı, Senden sonra da olacak. Sessizliğin ötesinde, Bir düşler denizinin balığıdır o.

Kimsenin bilmediği bir kurmacanın İlk karakteri, Sahnelerin aranan Manasal derinliğin mavisi… Ve belki de Kimsesizlerin en tanıdığı.

Şimdi sen, elli beşinde; Onu bilmeden yargılıyorsun. Oysa o, bütünün bilinci olarak Renkler mozaiğinde Kendi oranını aramakta.

Baştan düşlediğin senaryonun Nasıl bir filme dönüşeceğini Merak etmekte…

İnsan, koca bir sahilde Bir kum tanesi sadece. Öğle vakti güneşin altında Geceye kalacak olanı, Ilık rüzgârda vuracak Yakamozu düşler.

Dün… Bugün… Ve belki yarın…

Mehmet Aydemir 02.02.2026 saat: 14:14 Elli beşinde hayat…