Durgunluğun Ardı...

Durgunluğun Ardı

Bugün gün durgun; yağmur yavaşça inerken Gözlerimi kapadım, içimdeki manzarayı seyrediyorum.

Durgunluğun çatladığını işitiyorum; Görmeden de bilinir bazı sesler… Sır, hep en derinde saklanır dokunulmamış bir yerin ardında.

Bir şey ya gizleniyordur, ya hazırlanıyordur, ya da çoktan olmuştur. Gizlenen → gerilimdir. Hazırlanan → dönüşümdür. Olan → bilgelik.

Ama bazen zamanın kendisi meydan okur; bazen de yılların yükü suskunlukta taşınır.

Durgunluk çeşitlidir: Kimi zaman değerdir, kimi zaman anlam, kimi zaman sessizlik… kimi zaman da karanlığın ilk kıvılcımı.

Ve işte o anlarda, tüm söylediklerimi unut.

Her şey susar. İkilik konuşur. Konuşmak dediğim: çatlamak, yarılmak… Görmediğin ne varsa gün yüzüne çıkar.

O anlarda yaşamamayı bile dileyeceksin; çünkü karanlık yüzünü gösterdiğinde şeytanı bile dost sanırsın.

Mehmet AYDEMİR 5.12.2025 Yılın son ayında… Bir yaralı kuşa itafen..